Linia Hanmi

Chińska szkoła ezoterycznego buddyzmu Hanmi

Linia Hanmi wywodzi się z duchowych nauk i praktyk starożytnych Indii, które zostały rozwinięte najpierw przez braminów, a następnie ponad – 2400 lat temu – udoskonalone i przekazane przez wielkiego Buddę Siakjamuniego.

Około 1300 lat temu uczniowie Nagardżuny przynieśli nauki buddyjskie z klasztoru Nalanda w Indiach do miasta Xi’an w Chinach i połączyli je z taoizmem i konfucjanizmem.

Przebudzeni mistrzowie przechowali tę wiedzę za pośrednictwem nieprzerwanej linii chińskiej szkoły ezoterycznego buddyzmu Hanmi. Aktualny dzierżyciel linii to Żyjący Budda Dechan Jueren, znany również jako Mistrz Yu Tian Jian.


Buddyzm Hanmi został założony przez Trzech Wielkich Założycieli, Subhakarasimę, Wadżrabodhiego i Amoghawadżrę w latach 712-720, za czasów panowania cesarza Tang Xuanzong (lub Hsuan Tsung). Przybyli oni do świątyni Daxing Shansi (Świątyni Krzewienia Bezgranicznej Dobroci), która znajduje się w obecnym mieście Xi’an, i przetłumaczyli wiele buddyjskich sutr i tantr z sanskrytu na chiński. Asymilując elementy konfucjanizmu i taoizmu, stworzyli linię Hanmi, której nauki były dla Chińczyków łatwiejsze do zrozumienia.

Subhakarasimha, wybitny indyjski mnich, przetłumaczył tantrę Vairocanâbhisaṃbodhi i Mahāvairocana z sanskrytu na język chiński.

Wadżrabodhi, absolwent świątyni Nalanda, otrzymał całkowity przekaz mocy i przekaz nauczania od Nagabodhiego, który z kolei otrzymał przekaz od Nagardżuny.

Syngalez Amoghawadżra w wieku 15 lat przybył do Chin, gdzie w 718 roku został uczniem Wadżrabodhiego, a następnie Subhakarasimhy. Cesarz Tang podarował Amoghawadżrze instrumenty Dharmy, a ten stworzył pierwszą mandalę oświeconego przekazu mocy w świątyni Daxing, zakładając tym samym linię Hanmi.

W 732 roku, po śmierci Wadżrabodhiego i na jego życzenie, Amoghawadżra powędrował do Indii i Cejlonu w poszukiwaniu ezoterycznych i tantrycznych ksiąg. Powrócił w 746 roku i wtedy ochrzcił cesarza Xuanzong. Był szczególnie znany z umiejętności wywoływania deszczu i uciszania burz. W 749 roku otrzymał pozwolenie na powrót do domu, ale na południu Chin zatrzymały go cesarskie rozkazy.

W 756 roku, za czasów panowania cesarza Suzonga, został wezwany do stolicy. Do roku 771 tłumaczył i edytował składające się z 120 tomów księgi tantryczne, a szkoła jogaczary osiągnęła w tym czasie szczyt rozwoju. Otoczony honorami, zmarł w 774 roku w wieku 70 lat, w dwunastym roku rządów Taizonga, trzeciego cesarza, któremu służył. Otrzymał tytuły Skarbnicy Mądrości, Mistrza Tripitaki oraz pośmiertnie – status i tytuł Narodowego Nauczyciela.

Historycznie uważano, że chińska szkoła ezoterycznego buddyzmu Hanmi przestała istnieć, gdy cesarz Tang Wuzong zakazał rozpowszechniania jej nauk. Huiguo, ostatni znany uczeń Amoghawadżry, opuścił Chiny i udał się w wraz z Kukai do Japonii, gdzie założył japońską szkołę buddyzmu ezoterycznego, później znaną jako Shingon. Historycy nie wiedzieli jednak, że Amoghawadżra miał jeszcze jednego ucznia, Huisu, który otrzymał wszystkie instrumenty religijne oraz przekaz Dharmy. Został on później dzierżycielem linii Dharmy. Od tamtego czasu linia Hanmi pozostawała w ukryciu przez dwanaście stuleci i była przekazywana przez jednego mistrza w danym pokoleniu.

Mistrz Yu Tian Jian był najwyższym i jedynym mistrzem szkoły Hanmi,  honorowym opatem tysiącletniej świątyni LongQuan w Chifeng w Mongolii Wewnętrznej, lekarzem medycyny chińskiej, a w Chinach został uznany za Żyjącego Buddę.

Mistrz Yu, urodzony w mieście Chaoyang w prowincji Liaoning, osiągnął oświecenie w wieku 39 lat pod kierunkiem mistrza Huiling, 48. Wielkiego Aczarii linii Hanmi. Mistrz Yu poznał przeszłość, teraźniejszość oraz przyszłość i zrozumiał swoją misję jako sukcesora linii Hanmi. Zrezygnował ze stanowiska dyrektora fabryki w Chinach i przeznaczył cały swój majątek osobisty w wysokości ponad 1 miliona RMB (renminbi) na rozprzestrzenianie Dharmy Buddy. Powiedział: „Chcę, aby ludzie ponownie poznali prawdę o buddyzmie”. Mistrz przeżył wiele trudnych doświadczeń, gdy przemierzał wielkie rzeki i góry, aby uczyć Dharmy i uzdrawiać chorych. Wszędzie, gdzie się pojawiał, pozostawiał po sobie niezatarte wrażenie.

W 1989 roku dokonano odkrycia w Niebiańskiej Komnacie znajdującej się w Północnej Pagodzie w mieście Chaoyang w prowincji Liaoning. Znaleziono tam sharira, czyli relikwie z kości Buddy, wygrawerowane na srebrnych płytach sutrę i tantrę po chińsku, dwie chińskie stupy: Stupę Diamentowej Krainy i Matczynego Łona oraz Stupę Pięciu Buddów. Później w Komnacie Ziemi w świątyni Famen (Famensi), znanej też jako Świątynia Bramy Dharmy, w powiecie Fufeng w prowincji Shaanxi odnaleziono również mandalę Hanmi. Te odkrycia zapowiadają odrodzenie się buddyzmu Hanmi.

Mistrz Huiling odnalazł Mistrza Yu w 99. dniu po tym odkryciu. Mistrz Yu otrzymał pełny przekaz mocy i przekaz nauczania oraz tytuły Wielkiego Oświecającego, Wielkiego Wajroczany i Króla Dharmy Dechana Juerena, 49. Wielkiego Aczarii i dzierżyciela linii chińskiej szkoły ezoterycznego buddyzmu Hanmi.

Godziny BEZPŁATNYCH usług uzdrawiania duchowego: Śr-czw-pt: 18:00, Sob-nd: 10:00. Long Beach, Kalifornia.

Twoje szczodre datki pozwalają nam kontynuować oferowanie różnych usług duchowych społeczności na całym świecie.

Przekaż darowiznę



Udostępnij informacje o nas:
Facebookgoogle_plustwittermailFacebookgoogle_plustwittermail